andığım için mi böyle oldu?

 döngüden çıktık, bizi bu harekette yuvarlayıp duran teker de kırıldı. en çok da kalbim kırıldı. bu sene sürekli kalp kırığından bahsettim, düşününce içim daralıyor. sadece bir başka flörtün etkisinden çıkma çabasındayken denk geldiğim adam adeta hayatımı kararttı. bana türlü yalanlarla zarar verdi.

bugün arkadaşıma anlatıyorum.. hani bir ayrılığı yaşıyorken bu süreçte ilk olarak hep güzel anılarınız gelir ya, "sahi biz nasıl ve neden ayrıldık?" diye sorgulamanıza sebep olan o anılar. ayrılık çok uzun zaman önce değil, hatta taptaze ama belki de biz uzun zamandır ayrılıyoruz diye sonunda o kötü anılardan da biraz biraz aklıma gelmeye başladı. şaşkınım. hep "ama o da beni seviyor, şartlardan böyle oluyoruz" diye savunduğum adamı savunamıyorum artık. beni hep yalnız bıraktığını, hep benim ona gittiğimi, sadece sevişirken daha da yükselmiş olayım o daha çok zevk alsın diye bana söylediği diğer yalanları düşünebiliyorum. aslında bana karşı gerçek bir sevgisi yok. son zamanlarda "ben de senden ayrılamadım, ben de gidemedim" gibi laflar söylüyordu. o anda da karşı çıkıyordum ama şimdi netim. ben kovalıyor, ben istiyor, ben kendi yanıma çekmeye çalışıyordum. "ben istemesem bunlar olabilir miydi?" deyişleri ise sadece kötülüğünden.

seneye yalnız başlamıştım ve sürükleniyordum flörtler arasında. keşke hep yalnız devam etseymişim. onurlu, kendime saygı duyduğum halimde kalsaymışım. kimseye sevgimi kanıtlamaya ihtiyacım yokmuş. benim aramızdakileri korumaya çalıştığım kadar onun da beni tutmaya çabalaması, aramızdakine değer vermesi gerekirmiş. olmadı bunlar. 

sağlık olsun demeye çalışacağım. olmasını bekleyeceğim.

sağlık olsun.

bunları 2023'te bırakacağım.