bir daha deneyiniz!

 belki bu sefer olur. lütfen olsun diyor.

ben diyorum canım.

hayattaki en önemli şey aşktır. kalbi çarptıran, günleri deviren, mekanı büken; aşktır. bunca kalıbın, presin, üretimin arasında, ev ile fabrikanın mesafesinde, balkonun köşesinde, koltukta bıraktığın kitabın içerisinde seni bağlayacak bir şey yok. her şey ama her şey, daha fazla dokunmak, bütünleşmek, tutkuyla birbirimizi hırpalamak için. kalanların önemi yok.

ve işte sayın non-existent okuyucu, benim hayatımda o da yok. 

ha, ama, eskiden vardı. eskiden var olduğu için, artık olmamasının nasıl bir eksiklik getirdiğini biliyorum. sanki yakalayacağım. sanki bir yerlerde yürürken, bir yerlere koşarken. yeniden.